Σάββατο - Ian McEwan

Μέρες που είναι, είπα να αναθερμάνω τη σχέση μου με το βιβλίο. Παλιότερα διάβαζα περισσότερο, αλλά από ένα σημείο και μετά διαπίστωσα ότι είναι πολύ λίγοι αυτοί οι άνθρωποι που ΚΑΙ έχουν κάτι να πουν ΚΑΙ ξέρουν να γράφουν. Η Μαλβίνα είχε απόλυτο δίκιο τελικά όταν έλεγε ότι υπάρχουν μόνο τρεις συγγραφείς σε κάθε χώρα, ενώ όλοι οι υπόλοιποι είναι απλοί γραφιάδες. Οπότε, εδώ και χρόνια αγοράζω μόνο τα σίγουρα "χαρτιά" (δηλαδή πολύ συγκεκριμένα πράγματα από ελάχιστους συγγραφείς που θεωρώ ότι μου ταιριάζουν) και τα υπόλοιπα τα αγνοώ. Σκέφτηκα όμως ότι σίγουρα θα έχω αδικήσει πολλούς τίτλους και θα υπάρχουν πολύ αξιόλογα πράγματα που θα ήταν κρίμα να τα έχανα. Έτσι, μετά από μια μικρή έρευνα στο διαδίκτυο, αγόρασα μερικά βιβλία. Ένα από αυτά είνα το Σάββατο του Ίαν ΜακΓιούαν.

O Ίαν Μακ Γιούαν είναι αρκετά γνωστός και αγαπητός τόσο στους κριτικούς όσο και στο νου. Το πιο γνωστό βιβλίο του ίσως, που έγινε μετά και μια πολύ ωραία ταινία, είναι η Εξιλέωση (Atonement). To δε Σάββατο συμπεριλαμβάνεται σε αρκετές λίστες των κριτικών ως ένα από τα καλύτερα βιβλία της δεκαετίας που μόλις πέρασε. Αφορά στα γεγονότα μιας μέρας στη ζωή ενός νευροχειρουργού. Ο Ίαν ΜακΓιούαν ξέρει να γράφει, αλλά πολύ φοβάμαι ότι από το βιβλίο αυτό λείπει ο στόχος. Δηλαδή, δεν καταλαβαίνεις για ποιο λόγο γράφτηκε, τι θέλει να πει ο "ποιητής". Υπάρχουν διάφορες σκέψεις του ήρωα μέσα στο βιβλίο βεβαίως, κάποιες ενδιαφέρουσες, άλλες αδιάφορες, αλλά το τελικό αποτέλεσμα είναι αρκετά μπερδεμένο. Από τη μία, τα περισσότερα γεγονότα δεν έχουν ενδιαφέρον. Αυτά που έχουν, παρουσιάζονται κατά τέτοιο φλατ τρόπο, που σε ξενερώνει. Τις στιγμές που νομίζεις ότι το βιβλίο παίρνει τα πάνω του, αμέσως ξαναγίνεται βαρετό. Θα μου πείτε, σε ένα βιβλίο δεν μετράει μόνο η πλοκή, ο άνθρωπος δεν είναι Dan Brown κι ούτε θέλει να γίνει φαντάζομαι και καλά κάνει, αλλά αν δεν έχεις πλοκή, τότε αυτό που θα παρουσιάσεις θα πρέπει να είναι πολύ δυνατό. Που δεν είναι στη συγκεκριμένη περίπτωση. Από την άλλη, ο συγγραφέας έχει μια απίστευτη εμμονή στη λεπτομέρεια που κουράζει απίστευτα τον αναγνώστη. Θα διαβάσετε ατελείωτες περιγραφές χειρουργικών επεμβάσεων, μια μακροσκελή περιγραφή ενός παιχνιδιού σκουός, ατελείωτες σκόρπιες σκέψεις που δεν ξέρεις πού αποσκοπούν και ξαφνικά το βιβλίο θα τελειώσει. Υπάρχουν βεβαίως σημεία, όπως προείπα, που εντείνεται το ενδιαφέρον, όπως επίσης και κάποιες σκέψεις που αξίζουν προσοχής, αλλά γενικότερα το βιβλίο σου αφήνει μια αίσθηση του στυλ "πολύ κακό για το τίποτα". Δεν έχω διαβάσει άλλο βιβλίο του και δυστυχώς μετά από αυτή την ταλαιπωρία, δύσκολα θα το ξανακάνω.



Εδώ μια σύνοψη από την ιστοσελίδα του βιβλιοπωλείου "ΙΑΝΟΣ"
http://www.ianos.gr/index.asp?park=bk_item&key=0172941

Βαθμολογία: 2/5