Να ξεκαθαρίσω από την αρχή ότι η ταινία αυτή δεν θα κριθεί με την ίδια ανοχή που που θα έδειχνα ενδεχομένως σε κάποια άλλη ταινία. Δεν μιλάμε εδώ για ένα τυπικό blockbuster καλοκαιριού, σαν αυτά που βγαίνουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, κάποια καλά και κάποια όχι. Μιλάμε για ταινία του James Cameron, που εμφανίζεται ξανά 12 χρόνια μετά τον Τιτανικό. Τον Τιτανικό που σάρωσε στα Όσκαρ, που έκανε ασύλληπτο ρεκόρ εισπράξεων και που έκανε όλους τους θεατές παγκοσμίως να βαλαντώσουν στο κλάμα. Μιλάμε για μια απίστευτα πολυαναμενόμενη ταινία, για μια ταινία γύρω από την οποία είχε φτιαχτεί μια τεράστια μυθολογία, για τα τεχνολογικά επιτεύγματα αυτής κλπ. Και μιλάμε για μια ταινία πολυαναμενόμενη κι από μένα τον ίδιο, καθώς είμαι δηλωμένος φαν του Κάμερον και τον παρακολουθώ ήδη από την εποχή του πρώτου Εξολοθρευτή. Το αποτέλεσμα; Δεν έχω απογοητευτεί τόσο πολύ στη ζωή μου.
Πολύ φοβάμαι ότι ο Κάμερον είναι πλέον ντεμοντέ. Ναι, ντεμοντέ, όσο κι αν φαίνεται παράξενο για έναν άνθρωπο που βρίσκεται πάντα ένα βήμα μπροστά από τις τεχνολογικές εξελίξεις. Μόνο εκεί όμως πια εξελίσσεται. Στο θέμα του σεναρίου έχει μείνει έτη φωτός πίσω και καλά θα κάνει να αναθέσει αυτή τη δουλειά σε άλλον. Ήδη από τον Τιτανικό είχαν φανεί τα πρώτα προβλήματα και ήταν εμφανέστατο το παλιομοδίτικο γράψιμό του. Αλλά εκεί, είχες να κάνεις με μια ιστορία από το παρελθόν, που, αν θέλετε, της ταίριαζε περισσότερο αυτό το παλιομοδίτικο. Και επιπλέον είχε 5-6 συγκλονιστικές σκηνές, από τη στιγμή της πρόσκρουσης με το παγόβουνο και μετά, που σε αποζημίωναν για τις ατέλειες της ταινίας και αποδείκνυαν πόσο μάστορας είναι ο Κάμερον. Στο Avatar, δυστυχώς λείπουν όλα αυτά.
Τι είναι το Avatar; Είναι σαν ταινία της Disney, σαν την Ποκαχόντας. Ναι, για τέτοιο βάθος μιλάμε. Δεν έχουν τίποτα κακό οι ταινίες της Disney ή ταινίες άλλων στούντιο φτιαγμένες κυρίως για παιδικό ή νεανικό κοινό, αλλά εξ ορισμού είναι ταινίες που δεν μπορούν και δεν θέλουν να κολυμπήσουν στα βαθιά. Οι ήρωες του Avatar είναι τελείως χάρτινοι, άσχετα αν είναι άνθρωποι ή όχι, δεν έχει σημασία. Ο Κάμερον σου δίνει την εντύπωση ότι έδωσε τεράστια βαρύτητα στο οπτικό κομμάτι της ταινίας και ξέχασε το σενάριο. Τελευταία στιγμή θυμήθηκε ότι πρέπει κάτι να δώσει στους πρωταγωνιστές του να πούνε και τους έγραψε εκεί πέντε λογάκια που βρίθουν από κοινοτυπίες και προκαλούν χασμουρητό. Όταν όμως έχεις αυτή την ιδέα χρόνια ολόκληρα και αφιερώνεις 12 χρόνια από τη ζωή σου για να την υλοποιήσεις, έχω την ΑΠΑΙΤΗΣΗ να γράψεις και να ξαναγράψεις το σενάριο, να σκίσεις σελίδες, να συμβουλευτείς ανθρώπους, να ζητήσεις βοήθεια, χίλια δυο. Δεν περιμένω σίγουρα να δω ένα b-movie (από άποψη σεναρίου), σαν αυτά που γυρίζονται σε 15 μέρες και βγαίνουν κατευθείαν σε DVD, χωρίς ποτέ να παιχτούν σε κινηματογραφικές αίθουσες. Για τόσο κακό γράψιμο μιλάμε, για ένα φτηνιάρικο κείμενο γραμμένο στο πόδι. Ντροπή και αίσχος, αυτό έχω μόνο να πω.
Να πω για το σαπένς; Σιγά... Τίποτα, ελάχιστη αγωνία. Πού είναι ο Κάμερον του Εξολοθρευτή και κυρίως της Αβύσσου, της καλύτερης ίσως αλλά και της πιο παραγνωρισμένης ταινίας του, που ελάχιστοι ξέρουν. Για το μελό, στο οποίο έχει μια έφεση ο Κάμερον και τον κατηγορούν ορισμένοι; Τίποτα κι εδώ, ψιλοπράγματα. Επιμένω, δείτε την Άβυσσο (το Director's Cut) για να καταλάβετε τι σημαίνει σωστό πάντρεμα περιπέτειας και μελό. Κρίμα, κρίμα...
Θα μου πείτε κάποιοι, την είδατε την ταινία και σας άρεσε. Τι να πω; Πιστεύω ότι είναι καλή μόνο για δεκαπεντάχρονα, που δεν έχουν σοβαρές απαιτήσεις και θέλουν μόνο να περάσουν ένα ευχάριστο δίωρο. Εγώ όμως θαυμάζω τον Κάμερον και δεν του επιτρέπω να μου σερβίρει τέτοια σαβούρα. Να τα βράσω τα εφέ, έχουμε μπουχτίσει πια, ως πότε θα εντυπωσιαζόμαστε;
Από εισιτήρια, βέβαια, σκίζει παγκοσμίως και βαδίζει στα χνάρια του Τιτανικού. Και πιθανότατα θα είναι υποψήφια και για το Όσκαρ, καθώς φέτος εκτός του ότι θα έχουμε δέκα προτεινόμενες ταινίες, είναι, κατά τη δική μου άποψη, μια πολύ φτωχή χρονιά για το σινεμά. Για το σενάριο, βέβαια, ούτε λόγος. Τι να προτείνεις; Το τίποτα; Οπότε, δεν μπορούμε να συζητάμε και για υποψηφιότητες στις ερμηνείες, γιατί αν δεν υπάρχουν ρόλοι γραμμένοι, τι να παίξει κι ο ηθοποιός; Κρίμα για τον Sam Worthington που μου είναι συμπαθής και έχει και μια φάτσα που γράφει στον φακό. Δείτε καλύτερα τον τέταρτο Εξολοθρευτή (που δεν έχει καμία ανάμιξη ο Κάμερον βέβαια), όπου παίζει ο Worthington, παρόλο που η ταινία ήταν κατά γενική ομολογία αποτυχία σε όλους τους τομείς. Ενώ το Avatar, τι να σου πω...
Βαθμολογία: 1/5
Πολύ φοβάμαι ότι ο Κάμερον είναι πλέον ντεμοντέ. Ναι, ντεμοντέ, όσο κι αν φαίνεται παράξενο για έναν άνθρωπο που βρίσκεται πάντα ένα βήμα μπροστά από τις τεχνολογικές εξελίξεις. Μόνο εκεί όμως πια εξελίσσεται. Στο θέμα του σεναρίου έχει μείνει έτη φωτός πίσω και καλά θα κάνει να αναθέσει αυτή τη δουλειά σε άλλον. Ήδη από τον Τιτανικό είχαν φανεί τα πρώτα προβλήματα και ήταν εμφανέστατο το παλιομοδίτικο γράψιμό του. Αλλά εκεί, είχες να κάνεις με μια ιστορία από το παρελθόν, που, αν θέλετε, της ταίριαζε περισσότερο αυτό το παλιομοδίτικο. Και επιπλέον είχε 5-6 συγκλονιστικές σκηνές, από τη στιγμή της πρόσκρουσης με το παγόβουνο και μετά, που σε αποζημίωναν για τις ατέλειες της ταινίας και αποδείκνυαν πόσο μάστορας είναι ο Κάμερον. Στο Avatar, δυστυχώς λείπουν όλα αυτά.
Τι είναι το Avatar; Είναι σαν ταινία της Disney, σαν την Ποκαχόντας. Ναι, για τέτοιο βάθος μιλάμε. Δεν έχουν τίποτα κακό οι ταινίες της Disney ή ταινίες άλλων στούντιο φτιαγμένες κυρίως για παιδικό ή νεανικό κοινό, αλλά εξ ορισμού είναι ταινίες που δεν μπορούν και δεν θέλουν να κολυμπήσουν στα βαθιά. Οι ήρωες του Avatar είναι τελείως χάρτινοι, άσχετα αν είναι άνθρωποι ή όχι, δεν έχει σημασία. Ο Κάμερον σου δίνει την εντύπωση ότι έδωσε τεράστια βαρύτητα στο οπτικό κομμάτι της ταινίας και ξέχασε το σενάριο. Τελευταία στιγμή θυμήθηκε ότι πρέπει κάτι να δώσει στους πρωταγωνιστές του να πούνε και τους έγραψε εκεί πέντε λογάκια που βρίθουν από κοινοτυπίες και προκαλούν χασμουρητό. Όταν όμως έχεις αυτή την ιδέα χρόνια ολόκληρα και αφιερώνεις 12 χρόνια από τη ζωή σου για να την υλοποιήσεις, έχω την ΑΠΑΙΤΗΣΗ να γράψεις και να ξαναγράψεις το σενάριο, να σκίσεις σελίδες, να συμβουλευτείς ανθρώπους, να ζητήσεις βοήθεια, χίλια δυο. Δεν περιμένω σίγουρα να δω ένα b-movie (από άποψη σεναρίου), σαν αυτά που γυρίζονται σε 15 μέρες και βγαίνουν κατευθείαν σε DVD, χωρίς ποτέ να παιχτούν σε κινηματογραφικές αίθουσες. Για τόσο κακό γράψιμο μιλάμε, για ένα φτηνιάρικο κείμενο γραμμένο στο πόδι. Ντροπή και αίσχος, αυτό έχω μόνο να πω.
Να πω για το σαπένς; Σιγά... Τίποτα, ελάχιστη αγωνία. Πού είναι ο Κάμερον του Εξολοθρευτή και κυρίως της Αβύσσου, της καλύτερης ίσως αλλά και της πιο παραγνωρισμένης ταινίας του, που ελάχιστοι ξέρουν. Για το μελό, στο οποίο έχει μια έφεση ο Κάμερον και τον κατηγορούν ορισμένοι; Τίποτα κι εδώ, ψιλοπράγματα. Επιμένω, δείτε την Άβυσσο (το Director's Cut) για να καταλάβετε τι σημαίνει σωστό πάντρεμα περιπέτειας και μελό. Κρίμα, κρίμα...
Θα μου πείτε κάποιοι, την είδατε την ταινία και σας άρεσε. Τι να πω; Πιστεύω ότι είναι καλή μόνο για δεκαπεντάχρονα, που δεν έχουν σοβαρές απαιτήσεις και θέλουν μόνο να περάσουν ένα ευχάριστο δίωρο. Εγώ όμως θαυμάζω τον Κάμερον και δεν του επιτρέπω να μου σερβίρει τέτοια σαβούρα. Να τα βράσω τα εφέ, έχουμε μπουχτίσει πια, ως πότε θα εντυπωσιαζόμαστε;
Από εισιτήρια, βέβαια, σκίζει παγκοσμίως και βαδίζει στα χνάρια του Τιτανικού. Και πιθανότατα θα είναι υποψήφια και για το Όσκαρ, καθώς φέτος εκτός του ότι θα έχουμε δέκα προτεινόμενες ταινίες, είναι, κατά τη δική μου άποψη, μια πολύ φτωχή χρονιά για το σινεμά. Για το σενάριο, βέβαια, ούτε λόγος. Τι να προτείνεις; Το τίποτα; Οπότε, δεν μπορούμε να συζητάμε και για υποψηφιότητες στις ερμηνείες, γιατί αν δεν υπάρχουν ρόλοι γραμμένοι, τι να παίξει κι ο ηθοποιός; Κρίμα για τον Sam Worthington που μου είναι συμπαθής και έχει και μια φάτσα που γράφει στον φακό. Δείτε καλύτερα τον τέταρτο Εξολοθρευτή (που δεν έχει καμία ανάμιξη ο Κάμερον βέβαια), όπου παίζει ο Worthington, παρόλο που η ταινία ήταν κατά γενική ομολογία αποτυχία σε όλους τους τομείς. Ενώ το Avatar, τι να σου πω...
Βαθμολογία: 1/5
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου