Μ+Μ και Doctor Ρούλης

Το Μ+Μ, η καινούρια σειρά της Ρένας Ρίγγα, είναι από εκείνες τις οικογενειακές σειρές, που μπορεί κάθε μέλος της οικογένειας να παρακολουθήσει άνετα, χωρίς πρόβλημα. Βασίζεται βεβαίως στην αλάνθαστη και εξαιρετικά πετυχημένη συνταγή, όπου δύο άνθρωποι από διαφορετικούς κόσμους γνωρίζονται, αρχικά μισιούνται θανάσιμα και στο τέλος ερωτεύονται. Αυτό δεν είναι κακό, το έχουμε δει άπειρες φορές και θα το ξαναδούμε. Το θέμα είναι αν η κάθε νέα βερσιόν έχει να προσφέρει μια φρέσκια παραλλαγή του ίδιου θέματος. Την Ρένα Ρίγγα δεν την λες ακριβώς και ικανότατη σεναριογράφο, είναι αυτό που λέμε συμπαθητική, υποφερτή. Οι σειρές της ξεχνιούνται αμέσως μετά το τέλος της σεζόν, αλλά, τέλος πάντων, παρακολουθούνται ευχάριστα. Το Άκρως Οικογενειακόν βέβαια γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Ναι, αλλά εκεί υπήρχε ένας Μπέζος που το σήκωσε όλο πάνω του και προσέθεσε τόνους σουρεάλ χιούμορ, όπως αρέσκεται να κάνει συνήθως, ανεξαρτήτως σεναριογράφου. Εδώ όμως Μπέζος δεν υπάρχει. Αν θέλετε να λυθείτε στα γέλια, προσπεράστε την, δεν είναι αυτή η σειρά για σας. Αν θέλετε να περάσετε ευχάριστα μία ωρίτσα και να σκάτε και κάνα μειδίαμα που και που, δείτε την. Είναι πολύ καλός ο Φάνης Μουρατίδης, αν και ξεφεύγει λίγο σε κάποιες σκηνές. Διαθέτει την τρέλα του ρόλου, αλλά χωλαίνει στη μαγκιά. Η Παναγιώτα Βλαντή είναι λίγη, πολύ λίγη. Η ηρωίδα αυτή ήθελε πιο πολύ τσαγανό και της Βλαντή δεν της πάει καθόλου το Φράου Χέλγκα. Τέλος πάντων, τουλάχιστον δεν είναι μία σειρά που σε προσβάλλει.
Όπως κάνει αντίθετα το Doctor Ρούλης. Αν είναι ποτέ δυνατόν! Τέτοια αηδία χρόνια είχα να δω. Και σας μιλάει ένας φαν του Ρώμα, που του άρεσε ακόμα και το Λίφτιγκ. Και ο Κακός Βεζύρης. Ακόμα και το Δεληγιάννειο Παρθεναγωγείο δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτό το έκτρωμα. Εκεί το πρόβλημα ήταν ότι είναι πολύ δύσκολο να κάνεις ένα κατοχικό ερωτικό δράμα με κωμικά στοιχεία. Δεν είναι ότι δεν γίνεται, όλα γίνονται, αλλά θέλει πολλή δεξιοτεχνία και μαεστρία. Θεωρώ πως τα προβλήματα άρχισαν από το Καφέ της Χαράς, που παρά την τρομακτική επιτυχία του, ήταν μετριότατο. Λυπάμαι, αλλά δεν μπορούσα να γελάσω με τις χαζομάρες του Φατσέα, ούτε με τον Τρελαντώνη και την Πατατίνα. Παρόλα αυτά υπήρχαν μερικές πολύ καλογραμμένες σκηνές, τόσο κωμικές όσο και δραματικές. Και σωζόταν η κατάσταση. Εδώ όμως τα πράγματα είναι πάρα πολύ σοβαρά. Θα μου πείτε, τόσο χάλια είναι πια; Δεν έχουμε δει και χειρότερα; Η σειρά του Ρώμα σε πείραξε; Ναι, αυτή με πείραξε. Γιατί δεν μπορεί να έχεις γράψει ένα "Κωνσταντίνου και Ελένης", που δεν σταμάτησε να προβάλλεται από την πρώτη στιγμή που παίχτηκε, να έχεις δώσει επανειλημμένως δείγματα καλού χιούμορ και ξαφνικά να έχεις το θράσος να βγάζεις αυτή τη σειρά. Από έναν άλλον άγνωστο σεναριογράφο, μπορεί και να μη με πείραζε. Από τον Ρώμα όμως, ναι, με πειράζει. Ένα σκαλί πιο κάτω να κατέβει ο Ρώμας και θα φτάσει την Ελένη Μαβίλη, που χειρότερη προσβολή δεν έχω για σεναριογράφο.
Μήπως πρέπει ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ να γυρίσει η Άννα Χατζησοφιά;