Μου είχαν αρέσει τα "Υπέροχα πλάσματα" το προηγούμενο σήριαλ της Μυρτώς Κοντοβά. Ήταν φρέσκο, χαριτωμένο, καλοπαιγμένο (εξαιρετική η Μυρτώ Αλικάκη) και γενικότερα ήταν μια συμπαθητική σειρά. Το Μίλα μου βρώμικα όμως; Τι το λες; Το λες εξυπνακίστικο. Δηλαδή, μια προσπάθεια κάποιου να κάνει κάτι έξυπνο, αλλά φαίνεται τόσο πολύ ότι είναι προσπάθεια. Και με ήρωες παντελώς αδιάφορους. Όχι, δεν με ενδιαφέρει ο Τσιλιγιώργος που θέλει να γίνει Τσιλιχρήστος στη θέση του Τσιλιχρήστου ούτε το ζευγάρι κρεοπωλών που κάνει συνέχεια έρωτα ούτε η κοπελίτσα που διαβάζει τις βρώμικες σκέψεις των αντρών. Ούτε ο Μαρκουλάκης που λέει εξυπνάδες με τη φωνή του Θεού. Γενικότερα δηλαδή, δεν υπάρχει κάτι στο σενάριο που να σε κάνει να αγαπήσεις τους ήρωές του, όπως υπήρχε στα "Υπέροχα πλάσματα". Βλέπεις δηλαδή ένα πράγμα χωρίς ουσιαστική πλοκή, με κάποιους που θέλουνε να ανοίξουν ένα μαγαζί και τις αναποδιές που συναντούν, αλλά δεν σε νοιάζει καθόλου. Πώς θα κρατήσεις τον τηλεθεατή και θα τον αναγκάζεις να στήνεται μπροστά στο γυαλί κάθε εβδομάδα; Εγώ προσωπικά το εγκαταλείπω, δεν βρίσκω τον λόγο να συνεχίσω να το παρακολουθώ. Κοίτα να δεις που μας βγήκε ο Παπακαλιάτης με το καλύτερο σήριαλ μέχρι στιγμής. Ναι, το χιλιοειπωμένο, το δοκιμασμένο, η αντιγραφή αν πιστέψουμε τους επικριτές του, είναι τελικά προτιμότερη από ανόητους πειραματισμούς, όταν αυτοί αγνοούν παντελώς τους κανόνες.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου