Κρίμα... Δεν έχω κάτι άλλο να πω. Κρίμα. Η απόλυτη καταστροφή ήταν αυτές οι συναυλίες. Έξαλλοι οι φανς, είτε έφευγαν είτε παρακολουθούσαν μουδιασμένοι. Όλοι πάντως έκλαιγαν τα λεφτά τους. Μα τι έγινε, πού πήγε η φωνή των φωνών; Τέτοια δύναμη φωνής ίσως δεν έχει ξαναβγεί. Πολλές την περνούσαν σε συναίσθημα, άλλες στην καλλιτεχνική ερμηνεία, αλλά σπάνια έχουμε δει τέτοια φωνή-οδοστρωτήρα να σπάει τζάμια, να σε τραντάζει ολόκληρο. Μετά ήρθε ο προβληματικός γάμος με τον Bobby Brown, τα ναρκωτικά και η πτώση από την κορυφή.
Είχα πει και σε παλαιότερη ανάρτηση, όταν αναφερόμουνα στο καινούριο της άλμπουμ, ότι η φωνή μάλλον χάθηκε οριστικά. Αν στο στούντιο με τόσα φίλτρα και άλλες τεχνικές, δεν θύμιζε σε τίποτα τη Whitney του παρελθόντος, φαντάζεστε live. Στο Σέντραλ Παρκ (στην πρώτη της Live εμφάνιση μετά την επιστροφή της) δεν μπόρεσε ούτε τρία τραγούδια να βγάλει. Δικαιολογήθηκε ότι είχε μόλις δώσει συνέντευξη στην Όπρα, όπου και τραγούδησε, και ήταν κουρασμένη η φωνή της. Καλά... Και στην Όπρα, όταν μόνο μιλούσε, δεν μπορούσε να ολοκληρώσει δύο φράσεις χωρίς να βήξει. Λένε ότι καπνίζει πάρα πολύ και οπωσδήποτε δεν μπορείς σε έναν πρώην ναρκομανή να του κόψεις και το τσιγάρο. Δεκτόν. Μη βγαίνεις όμως να δίνεις συναυλίες. Την άλλη φορά ήταν κρυωμένη, στην Αυστραλία είχε jet lag... Δικαιολογίες, δικαιολογίες...
Το θέμα με τη Whitney είναι ότι ολόκληρη η καριέρα της βασίστηκε σε αυτή τη μεγαλειώδη φωνή. Στη φωνή που μπορούσε να πάρει ένα απλά συμπαθητικό τραγουδάκι της Dolly Parton (I will always love you) και να το κάνει αριστούργημα. Η Whitney δεν είναι τραγουδοποιός, αλλά τραγουδάει τραγούδια που της δίνουν άλλοι. Επομένως, δουλεύει με τους ίδιους ανθρώπους που δουλεύουν κι άλλοι συνάδελφοί της. Ούτε είναι Iggy Pop, που μια ζωή φάλτσος ήτανε, οπότε τον ακούς και στα 60 του, δεν σε πειράζει, γιατί δεν στήριξε ποτέ την καριέρα του στη φωνή του. Η διαφορά της Whitney από τους υπόλοιπους βρισκόταν στο μέγεθος της ερμηνείας της. Εφόσον το έχασε αυτό, δεν υπάρχει κανένας λόγος να υπάρχει δισκογραφικά.
Διάβασα ότι δήλωσε πως αν ο Θεός θέλει να την κοροϊδεύουν και να την χλευάζουν, θα το δεχτεί και θα προχωρήσει. Όχι, Whitney, δεν χρειάζεται να υποβάλεις τον εαυτό σου σε τέτοιο μαρτύριο.
Δείτε εδώ:
Και μετά εδώ για να καταλάβετε τη διαφορά:
Είχα πει και σε παλαιότερη ανάρτηση, όταν αναφερόμουνα στο καινούριο της άλμπουμ, ότι η φωνή μάλλον χάθηκε οριστικά. Αν στο στούντιο με τόσα φίλτρα και άλλες τεχνικές, δεν θύμιζε σε τίποτα τη Whitney του παρελθόντος, φαντάζεστε live. Στο Σέντραλ Παρκ (στην πρώτη της Live εμφάνιση μετά την επιστροφή της) δεν μπόρεσε ούτε τρία τραγούδια να βγάλει. Δικαιολογήθηκε ότι είχε μόλις δώσει συνέντευξη στην Όπρα, όπου και τραγούδησε, και ήταν κουρασμένη η φωνή της. Καλά... Και στην Όπρα, όταν μόνο μιλούσε, δεν μπορούσε να ολοκληρώσει δύο φράσεις χωρίς να βήξει. Λένε ότι καπνίζει πάρα πολύ και οπωσδήποτε δεν μπορείς σε έναν πρώην ναρκομανή να του κόψεις και το τσιγάρο. Δεκτόν. Μη βγαίνεις όμως να δίνεις συναυλίες. Την άλλη φορά ήταν κρυωμένη, στην Αυστραλία είχε jet lag... Δικαιολογίες, δικαιολογίες...
Το θέμα με τη Whitney είναι ότι ολόκληρη η καριέρα της βασίστηκε σε αυτή τη μεγαλειώδη φωνή. Στη φωνή που μπορούσε να πάρει ένα απλά συμπαθητικό τραγουδάκι της Dolly Parton (I will always love you) και να το κάνει αριστούργημα. Η Whitney δεν είναι τραγουδοποιός, αλλά τραγουδάει τραγούδια που της δίνουν άλλοι. Επομένως, δουλεύει με τους ίδιους ανθρώπους που δουλεύουν κι άλλοι συνάδελφοί της. Ούτε είναι Iggy Pop, που μια ζωή φάλτσος ήτανε, οπότε τον ακούς και στα 60 του, δεν σε πειράζει, γιατί δεν στήριξε ποτέ την καριέρα του στη φωνή του. Η διαφορά της Whitney από τους υπόλοιπους βρισκόταν στο μέγεθος της ερμηνείας της. Εφόσον το έχασε αυτό, δεν υπάρχει κανένας λόγος να υπάρχει δισκογραφικά.
Διάβασα ότι δήλωσε πως αν ο Θεός θέλει να την κοροϊδεύουν και να την χλευάζουν, θα το δεχτεί και θα προχωρήσει. Όχι, Whitney, δεν χρειάζεται να υποβάλεις τον εαυτό σου σε τέτοιο μαρτύριο.
Δείτε εδώ:
Και μετά εδώ για να καταλάβετε τη διαφορά:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου