Κυριακή 7 Μαρτίου 2010

Εργαζόμενη γυναίκα - Ελένη Ράντου

Είναι πολύ καλή ηθοποιός η Ράντου. Είναι τόσο καλή που μπορεί να αναδείξει κι ένα μέτριο κείμενο, όπως αυτό της σειράς Εργαζόμενη Γυναίκα. Ναι, είναι δύσκολο να βρίσκεις κάθε χρόνο ένα εξαιρετικό σενάριο, οπότε κάποιες στιγμές αναγκαστικά συμβιβάζεσαι. Η Ράντου προέρχεται από δύο πολύ μεγάλες επιτυχίες με πολύ καλά σενάρια, το Κωνσταντίνου και Ελένης και το Σαββατογενημμένες, οπότε η Εργαζόμενη Γυναίκα ωχριά αρκετά σε σύγκριση. Δεν είναι κακό, αλλά δεν είναι και τίποτα το ιδιαίτερο.
Ο Νίκος Σταυρακούδης και η Σάρα Γανωτή, οι σεναριογράφοι της σειράς, μου είναι ιδιαιτέρως συμπαθείς ως φυσιογνωμίες. Και ως ηθοποιοί μου αρέσουν, ιδιαίτερα η Σάρα Γανωτή. Θα τη θυμάστε ως αναρχοκομμουνίστρια στους Σταύλους της Ερριέτας Ζαϊμη ή στο άλλο σήριαλ που έγραψαν με τον Σταυρακούδη, το Τύχη Βουνό, όπου έπαιζαν και οι δύο. Ως σεναριογράφοι όμως, ακόμα δεν έχουν καταφέρει να γράψουν το μεγάλο σήριαλ. Είναι συμπαθητικά τα κείμενά τους, αλλά δεν έχουν εκείνες τις ατάκες που θα σου μείνουν και θα τις συζητάς την άλλη μέρα. Στην καλύτερη περίπτωση, σου μένει ένα μειδίαμα ή ένα χαμόγελο. Οι σειρές τους βεβαίως δεν σε προσβάλλουν, αλλά φτάνει αυτό; Το δε πρώτο τους σήριαλ, το Κάπου σε ξέρω, με την Μαρία Καβογιάννη και την Καίτη Κωνσταντίνου, ήταν παταγώδης αποτυχία και νομίζω στοίχισε πολύ και στις δύο πρωταγωνίστριες, γιατί για πρώτη φορά δοκιμάζονταν σε πρωταγωνιστικό ρόλο, ύστερα από την απίστευτη επιτυχία των Εγκλημάτων. Αν τους έβγαινε αυτό το σήριαλ, μπορεί να είχαν άλλη τηλεοπτική καριέρα. Τέλος πάντων, η Γανωτή κι ο Σταυρακούδης δείχνουν να έχουν βελτιωθεί με τα χρόνια και, ποιος ξέρει, μπορεί η επόμενη δουλειά τους να κάνει το μεγάλο μπαμ. Τους το εύχομαι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου