Ο George Michael είναι μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση. Ξεκίνησε με τους Wham!, ένα από τα πολύ καλά και χαρακτηριστικά γκρουπ της δεκαετίας του 80 και στη συνέχεια έκανε μια πολύ πετυχημένη σόλο καριέρα. Με το που μπήκε όμως η δεκαετία του 90 και μετά από την τεράστια επιτυχία του άλμπουμ FAITH, άρχισε να λειτουργεί κάπως περίεργα, ΚΑΙ λόγω προσωπικών προβλημάτων. Άρχισε να μη θέλει να βγαίνει μπροστά στην κάμερα, να μη γυρίζει βίντεο για τα τραγούδια του, γενικά να τον έχει πιάσει μια μίρλα, μια κακομοιριά, μια κλάψα, μια έλλειψη χιούμορ, και όλο αυτό έβρισκε αντανάκλαση στα τραγούδια του. Εκείνη η ποπ διάθεση για χορό και ξεφάντωμα, για γλέντι και διασκέδαση, χάθηκε, αισθάνθηκε ότι δεν τον εκπροσωπούσε πια. Οι μελωδίες του άρχισαν να γίνονται πιο δύσκολες, πιο θλιμμένες, πιο απαισιόδοξες. Γεγονός που κούρασε πάρα πολύ κόσμο και ακόμα και φανατικοί θαυμαστές του γύρισαν την πλάτη. Η δε Αμερική, που τον δόξασε με το FAITH, τον εγκατέλειψε οριστικά, απ'ό,τι δείχνουν τα πράγματα. Δεν βοήθησε και το σκάνδαλο της αποκάλυψης της ομοφυλοφιλίας του, οι συνεχείς συλλήψεις για μικροπράγματα, η δημόσια υποστήριξη των μαλακών ναρκωτικών, η όψιμη στροφή του σε κοινωνική και πολιτική κριτική, ο χαμός αγαπημένων του προσώπων, το γεγονός ότι βγάζει ένα δίσκο μόνο τη δεκαετία σχεδόν κλπ. Με όλα αυτά τα δεδομένα όμως, με όλα αυτά τα ντεζαβαντάζ, με όλους αυτούς τους παράγοντες εναντίον του, το άλμπουμ του Patience του 2004 (είκοσι δύο χρόνια από το ξεκίνημα της καριέρας του) καταφέρνει και πουλάει επτά εκατομμύρια αντίτυπα, σύμφωνα με την wikipedia. Καθόλου ευκαταφρόνητο νούμερο μετά από τόσα χρόνια καριέρας. Πώς αυτό;
Γιατί, πολύ απλά, ο George Michael έχει ΤΑΛΕΝΤΟ. Το άλμπουμ Patience πρέπει να κάτσουν και να το μελετήσουν όλοι αυτοί οι James Blunt, James Morrison, για να μην αναφερθώ στον Robbie Williams, μήπως και καταλάβουν τι σημαίνει ποιοτική ποπ μουσική. Δεν ήταν ένας δίσκος εύκολος, δεν τα έπιανες τα τραγούδια αμέσως, αλλά ήθελες αρκετά ακούσματα για να πιάσεις τις μελωδίες. Ποιος θα κάτσει όμως στις μέρες μας να το κάνει αυτό; Το - ας το πούμε - "ποιοτικό" κοινό σνομπάρει τον George Michael, το δε εμπορικό είναι πλέον συνηθισμένο σε πολύ πιο catchy πράγματα, που τα ακούς μια φορά και τα τραγουδάς αμέσως. Το ποπ κοινό σήμερα, έτσι όπως το έμαθαν οι δισκογραφικές εταιρίες και το Internet, δεν έχει την υπομονή να δώσει χρόνο σε ένα τραγούδι, σε έναν δίσκο. Υπάρχουν τόσα τραγούδια να ακούσεις και να δεις στο youtube, οπότε γιατί να κουράζεσαι; Το παρατάς και πας παρακάτω. Έτσι όμως, έχει δημιουργηθεί ένα απαίδευτο μουσικά κοινό, που δεν μπορεί να προχωρήσει πέρα από τη Lady Gaga. Καλή και άγια η λαίδη, αλλά χρειάζεται και κάτι παραπάνω.
Στις 14 Δεκεμβρίου ο George Michael θα κυκλοφορήσει ένα νέο χριστουγεννιάτικο τραγούδι, 25 χρονια μετά το αλησμόνητο Last Christmas, το December Song. Δεν είναι σαν το Last Christmas, είναι πιο κοντά στο στυλ του George Michael, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί με τα χρόνια, και δεν ξέρω τι τύχη μπορεί να έχει. Εξάλλου το φανατικό κοινό του το έχει ήδη, καθώς πέρσι μπορούσε να το κατεβάσει όποιος ήθελε δωρεάν από το επίσημο site του. Και πώς θα σταθεί το τραγούδι αυτό δίπλα στα X-Factor και τις λοιπές αηδίες; Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε από δω είναι να του ευχηθούμε καλή τύχη. Στο single θα συμπεριλαμβάνονται και δύο live ερμηνείες γνωστών κομματιών του, καθώς και το Jingle, ένα musical interlude όπως αναγράφεται στο site του, που ηχογραφήθηκε στα πλαίσια των sessions για το καινούριο του άλμπουμ. Καινούριο άλμπουμ; Λέτε; Να το δω και να μην το πιστέψω.
Υ.Γ. Λίγο πριν διαλυθούν οι Wham!, ο μάνατζερ τους έκλεισε να εμφανιστούν στην Ν. Αφρική, εν καιρώ apartheid. Μόλις το έμαθε ο George, αρνήθηκε να πάει, δηλώνοντας πως θα καταστραφεί η καριέρα του αν το κάνει, πως έχει τουλάχιστον άλλα δέκα χρόνια επιτυχίας μπροστά του.
Τελικά George, είχες πολύ περισσότερα.
Γιατί, πολύ απλά, ο George Michael έχει ΤΑΛΕΝΤΟ. Το άλμπουμ Patience πρέπει να κάτσουν και να το μελετήσουν όλοι αυτοί οι James Blunt, James Morrison, για να μην αναφερθώ στον Robbie Williams, μήπως και καταλάβουν τι σημαίνει ποιοτική ποπ μουσική. Δεν ήταν ένας δίσκος εύκολος, δεν τα έπιανες τα τραγούδια αμέσως, αλλά ήθελες αρκετά ακούσματα για να πιάσεις τις μελωδίες. Ποιος θα κάτσει όμως στις μέρες μας να το κάνει αυτό; Το - ας το πούμε - "ποιοτικό" κοινό σνομπάρει τον George Michael, το δε εμπορικό είναι πλέον συνηθισμένο σε πολύ πιο catchy πράγματα, που τα ακούς μια φορά και τα τραγουδάς αμέσως. Το ποπ κοινό σήμερα, έτσι όπως το έμαθαν οι δισκογραφικές εταιρίες και το Internet, δεν έχει την υπομονή να δώσει χρόνο σε ένα τραγούδι, σε έναν δίσκο. Υπάρχουν τόσα τραγούδια να ακούσεις και να δεις στο youtube, οπότε γιατί να κουράζεσαι; Το παρατάς και πας παρακάτω. Έτσι όμως, έχει δημιουργηθεί ένα απαίδευτο μουσικά κοινό, που δεν μπορεί να προχωρήσει πέρα από τη Lady Gaga. Καλή και άγια η λαίδη, αλλά χρειάζεται και κάτι παραπάνω.
Στις 14 Δεκεμβρίου ο George Michael θα κυκλοφορήσει ένα νέο χριστουγεννιάτικο τραγούδι, 25 χρονια μετά το αλησμόνητο Last Christmas, το December Song. Δεν είναι σαν το Last Christmas, είναι πιο κοντά στο στυλ του George Michael, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί με τα χρόνια, και δεν ξέρω τι τύχη μπορεί να έχει. Εξάλλου το φανατικό κοινό του το έχει ήδη, καθώς πέρσι μπορούσε να το κατεβάσει όποιος ήθελε δωρεάν από το επίσημο site του. Και πώς θα σταθεί το τραγούδι αυτό δίπλα στα X-Factor και τις λοιπές αηδίες; Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε από δω είναι να του ευχηθούμε καλή τύχη. Στο single θα συμπεριλαμβάνονται και δύο live ερμηνείες γνωστών κομματιών του, καθώς και το Jingle, ένα musical interlude όπως αναγράφεται στο site του, που ηχογραφήθηκε στα πλαίσια των sessions για το καινούριο του άλμπουμ. Καινούριο άλμπουμ; Λέτε; Να το δω και να μην το πιστέψω.
Υ.Γ. Λίγο πριν διαλυθούν οι Wham!, ο μάνατζερ τους έκλεισε να εμφανιστούν στην Ν. Αφρική, εν καιρώ apartheid. Μόλις το έμαθε ο George, αρνήθηκε να πάει, δηλώνοντας πως θα καταστραφεί η καριέρα του αν το κάνει, πως έχει τουλάχιστον άλλα δέκα χρόνια επιτυχίας μπροστά του.
Τελικά George, είχες πολύ περισσότερα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου