Μάλιστα. Η Σούζαν Μπόιλ τα κατάφερε. Ανέβηκε στην κορυφή των charts, τόσο στην Αγγλία όσο και στην Αμερική, με πολύ σημαντικές πωλήσεις. Όλοι συγκινηθήκαμε με την εμφάνισή της στο Britain's got talent, όλοι μιλήσαμε για τη δικαίωση ενός ανθρώπου, για το πόσο σημαντικό είναι να μην εγκαταλείπεις τα όνειρά σου, ότι δεν πρέπει να κρίνουμε τους ανθρώπους από την εξωτερική εμφάνιση κλπ. Τα πράγματα όμως τώρα σοβαρεύουν. Εφόσον αποφάσισε να κυκλοφορήσει δίσκο, θα κριθεί όπως όλοι οι υπόλοιποι και σε αυτές τις περιπτώσεις δεν υπάρχει περίοδος χάριτος. Δεν θα χαριστούμε δηλαδή στη Σούζαν, επειδή η ιστορία της μας έφερε δάκρυα στα μάτια.
Τι έχουμε λοιπόν; Ένα βαρετό αποτέλεσμα, αυτό έχουμε. Μια μέτρια φωνή (ναι, μέτρια!) που τραγουδά διασκευές γνωστών τραγουδιών - κυρίως μπαλάντες. Όπως είχε πει κάποτε κι ο Γιάννης Πετρίδης (για κάποιες Ελληνίδες τραγουδίστριες που ήθελαν να κάνουν καριέρα στο εξωτερικό), φωνές σαν της Μπόιλ μπορείς να βρεις σε κάθε ξενοδοχείο της Αμερικής. Δεν έχει δηλαδή κάτι το ιδιαίτερο. Αντίθετα, είναι εμφανής ο ερασιτεχνισμός της και η άνευρη, απαίδευτη φωνή της. Το όλο πακέτο μας λέει πως μαζεύτηκαν δυο-τρεις παραγωγοί, βρήκαν κάποια γνωστά τραγούδια του παρελθόντος, της τα έδωσαν να τα πει και μετά άρχισαν να εξαργυρώνουν τα τσεκ. Η Μπόιλ δυστυχώς δεν είναι τραγουδοποιός, ώστε να περιμένουμε από αυτήν δικά της τραγούδια και δεν έχει κάποιο προσωπικό στυλ να λανσάρει. Κι εφόσον δεν είναι μια Barbra Streisand, μια Aretha Franklin (πέρασε και δεν ακούμπησε), ποιος ο λόγος ύπαρξης αυτού του δίσκου; Απολύτως κανένας. Εκατομμύρια κόσμου έχουν μια καλή φωνή, δεν θα γίνουν όλοι superstars όμως. Είχε αστέρι φαίνεται η Μπόιλ. Να δούμε πόσο θα κρατήσει. ΑΝ κρατήσει.
Βαθμολογία: 2/5
Τι έχουμε λοιπόν; Ένα βαρετό αποτέλεσμα, αυτό έχουμε. Μια μέτρια φωνή (ναι, μέτρια!) που τραγουδά διασκευές γνωστών τραγουδιών - κυρίως μπαλάντες. Όπως είχε πει κάποτε κι ο Γιάννης Πετρίδης (για κάποιες Ελληνίδες τραγουδίστριες που ήθελαν να κάνουν καριέρα στο εξωτερικό), φωνές σαν της Μπόιλ μπορείς να βρεις σε κάθε ξενοδοχείο της Αμερικής. Δεν έχει δηλαδή κάτι το ιδιαίτερο. Αντίθετα, είναι εμφανής ο ερασιτεχνισμός της και η άνευρη, απαίδευτη φωνή της. Το όλο πακέτο μας λέει πως μαζεύτηκαν δυο-τρεις παραγωγοί, βρήκαν κάποια γνωστά τραγούδια του παρελθόντος, της τα έδωσαν να τα πει και μετά άρχισαν να εξαργυρώνουν τα τσεκ. Η Μπόιλ δυστυχώς δεν είναι τραγουδοποιός, ώστε να περιμένουμε από αυτήν δικά της τραγούδια και δεν έχει κάποιο προσωπικό στυλ να λανσάρει. Κι εφόσον δεν είναι μια Barbra Streisand, μια Aretha Franklin (πέρασε και δεν ακούμπησε), ποιος ο λόγος ύπαρξης αυτού του δίσκου; Απολύτως κανένας. Εκατομμύρια κόσμου έχουν μια καλή φωνή, δεν θα γίνουν όλοι superstars όμως. Είχε αστέρι φαίνεται η Μπόιλ. Να δούμε πόσο θα κρατήσει. ΑΝ κρατήσει.
Βαθμολογία: 2/5
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου