Σαν να το χόντρυνε λιγάκι ο Παπακαλιάτης. Ήμουν από αυτούς που τον υποστήριξαν από την πρώτη στιγμή, και φαίνεται αν διαβάσετε τις παλιότερες αναρτήσεις, όταν όλοι ήταν εναντίον του για τις αντιγραφές, τις υπερβολές κλπ. Και τον υποστήριξα, γιατί πίστευα και πιστεύω ότι ο Παπακαλιάτης ξέρει να κάνει τηλεόραση και ξέρει τους κανόνες του δράματος. Όμως με την τελευταία σκηνή του χθεσινού επεισοδίου, αρχίζει να βαδίζει σε τεντωμένο σκοινί. Ήδη το σήριαλ ήταν αρκετά φορτωμένο με την - προς το παρόν - αιμομικτική σχέση και με τον άλλο τον αδερφό να έχει φανταστική ερωμένη, που κάποια στιγμή παίρνει σάρκα και οστά. Το να βάζεις τώρα ΚΑΙ την τραβεστί στη μέση, αντιγράφοντας βέβαια ευθέως - πιο ευθέως δεν γίνεται - το Crying Game, αρχίζεις και αγγίζεις επικίνδυνα τα όρια της σαπουνόπερας. Αυτό που κάνει ο Παπακαλιάτης δεν είναι daytime drama, όπως λέγονται πλέον οι σαπουνόπερες, όπου εκεί όλα, ας το πούμε, επιτρέπονται. Εδώ έχουμε μια εβδομαδιαία σειρά, με συγκεκριμένο αριθμό επεισοδίων και έχεις όλα τα περιθώρια να αναπτύξεις τις ιστορίες σου, χωρίς να χρειάζεται να κρατάς το ενδιαφέρον του θεατή με ακρότητες. Είναι εξαιρετικά ριψοκίνδυνο αυτό που κάνει και δεν ξέρω κατά πόσον θα του βγει. Επειδή του έχω εμπιστοσύνη, θα κάτσω να δω μέχρι πού θα το φτάσει και πώς θα το ενσωματώσει όλο αυτό στην ιστορία του. Αλλά, χρειάζεται πολύ προσεκτικούς χειρισμούς από δω και πέρα, ώστε να μη χαρακτηριστεί η σειρά του γελοία, μια σειρά που την έχτισε με περισσή επιμέλεια μέχρι τώρα. Γιατί όσο το τραβάει στα άκρα, τόσο δικαιώνει αυτούς που τον κατηγορούν ότι δεν τον ενδιαφέρει η ιστορία του ή οι ήρωές του, αλλά μόνο να προκαλέσει. Αναμένουμε...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου