Είχε τις προάλλες το Μάτριξ στο Star, την πρώτη ταινία της τριλογίας. Ούτε κι εγώ πλέον θυμάμαι πόσες φορές έχω δει αυτές τις ταινίες, και τις τρεις. Έχω χάσει πια τον λογαριασμό. Ξέρω ότι οι περισσότεροι από σας αγαπήσατε μόνο την πρώτη ταινία και δεν σας άρεσαν οι δύο επόμενες. Το θέμα με τα Μάτριξ είναι ότι δεν πρόκειται απλά για ταινίες περιπέτειας. Ήταν τόσο γεμάτες με φιλοσοφικούς και μεταφυσικούς στοχασμούς, που ουσιαστικά δεν μπορούσες να τις απολαύσεις αν δεν έκανες τον κόπο να ασχοληθείς με αυτούς και έμενες μόνο στο θέμα action/adventure.
Ξέρω ότι πολλοί κριτικοί ενοχλήθηκαν από όλα αυτά τα μεταφυσικά και τα θεώρησαν δικαιολογία. Ότι και καλά βάζουμε και μερικά βαθυστόχαστα για να δηλώσουμε ότι κάνουμε σοβαρή ταινία. Θα μπορούσα να το δεχτώ αυτό, αν διαπίστωνα προχειρότητα στη διατύπωση των θεωριών. Όμως όλα όσα ανέφεραν οι ταινίες, μπορεί κανείς εύκολα να τα διαβάσει σε πολλά βιβλία του είδους και η μεταφορά που έκανε το Μάτριξ ήταν ΑΠΟΛΥΤΑ πιστή. Δηλαδή, έδειχνε ότι υπήρξε σοβαρή μελέτη από πίσω κι όχι μόνο βάζουμε δύο τσιτάτα και καθαρίσαμε. Απλά, για να μπεις πιο εύκολα στο νόημα, θα έπρεπε να έχεις κάνει μια προεργασία, να έχεις ασχοληθεί στοιχειωδώς με αυτά τα θέματα. Διαφορετικά, συνέβαιναν πολλά πράγματα στις ταινίες αυτές που πραγματικά ΔΕΝ μπορούσες να καταλάβεις.
Βέβαια, όλα αυτά που είπε το Μάτριξ, πολλοί τα θεωρούν αρλούμπες και αηδίες. Δεκτόν, καμία αντίρρηση. Τις ταινίες όμως δεν τις κρίνουμε ιδεολογικά, αλλά στο κατά πόσο πέτυχαν τον στόχο τους. Και για μένα τα Μάτριξ πέτυχαν 100%.
Η πρώτη ταινία άρεσε περισσότερο γιατί ήταν πολύ κοντά στην αρχετυπική πορεία του ήρωα και μπορούσαμε όλοι να ταυτιστούμε. Ο Neo ήταν ένας απλός άνθρωπος που αγνοούσε ότι αυτό που θεωρούσε πραγματικότητα ήταν στην ουσία ψευδαίσθηση και σιγά σιγά συνειδητοποιούσε την αποστολή του. Αυτό όμως ήταν και το ΜΟΝΟ βασικό θέμα της πρώτης ταινίας και ήταν περισσότερο σαφής. Οπότε, έχοντας κατακτήσει αυτό, μπορούσες εύκολα να κάτσεις και να απολαύσεις ίσως τη συγκλονιστικότερη περιπέτεια όλων των εποχών. Βέβαια, και η ταινία αυτή ήθελε να τη δεις και μια δεύτερη φορά για να μπεις πλήρως στο νόημα.
Στη δεύτερη ταινία, ομολογώ πως όταν την είδα για πρώτη φορά, δεν κατάλαβα τίποτα. Όχι ο Merovingean, που δεν είναι άνθρωπος αλλά πρόγραμμα, το ίδιο και η Προφήτης, όχι ο Αρχιτέκτονας που σχεδιασε το Μάτριξ, ο Neo που δεν είναι ο μοναδικός, αλλά ο 6ος στη σειρά σωτήρας, ο Κλειδοκράτορας, ο Agent Smith που βγήκε από το σύστημα και άρχισε να κλωνοποιεί τον εαυτό του, κλπ. Χάος. Λες, τι γίνεται εδώ πέρα, άκρη δεν βγάζω. Βλέποντας όμως και την τρίτη ταινία με το αλά Σταύρωση του Χριστού φινάλε, είπα κάτι παίζεται εδώ, δεν μπορείς να τις πετάξεις αυτές τις ταινίες. Κι άρχισα να τις βλέπω και να τις ξαναβλέπω. Κάθε φορά που τις έβλεπα, καταλάβαινα όλο και περισσότερα πράγματα. Μέχρι που κατέληξα στο συμπέρασμα πως αυτές οι ταινίες είναι ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ.
Μετά από το Μάτριξ λοιπόν, τι περιπέτεια να δεις; Το Iron Man; Πολύ ωραίο και χορταστικό, αναμφίβολα. Το Μάτριξ όμως ανέβασε τόσο ψηλά τον πήχυ, που πλέον έχω πολύ μεγάλες απαιτήσεις. Βέβαια, οι αδερφοί Wachowski δεν μπόρεσαν - προς το παρόν τουλάχιστον - να κάνουν κάτι ανάλογο, με εξαίρεση ίσως το V for Vendetta, εν μέρει. Από την άλλη βέβαια, πόσα Μάτριξ να βγάλεις; Γίνεται;
Ξέρω ότι πολλοί κριτικοί ενοχλήθηκαν από όλα αυτά τα μεταφυσικά και τα θεώρησαν δικαιολογία. Ότι και καλά βάζουμε και μερικά βαθυστόχαστα για να δηλώσουμε ότι κάνουμε σοβαρή ταινία. Θα μπορούσα να το δεχτώ αυτό, αν διαπίστωνα προχειρότητα στη διατύπωση των θεωριών. Όμως όλα όσα ανέφεραν οι ταινίες, μπορεί κανείς εύκολα να τα διαβάσει σε πολλά βιβλία του είδους και η μεταφορά που έκανε το Μάτριξ ήταν ΑΠΟΛΥΤΑ πιστή. Δηλαδή, έδειχνε ότι υπήρξε σοβαρή μελέτη από πίσω κι όχι μόνο βάζουμε δύο τσιτάτα και καθαρίσαμε. Απλά, για να μπεις πιο εύκολα στο νόημα, θα έπρεπε να έχεις κάνει μια προεργασία, να έχεις ασχοληθεί στοιχειωδώς με αυτά τα θέματα. Διαφορετικά, συνέβαιναν πολλά πράγματα στις ταινίες αυτές που πραγματικά ΔΕΝ μπορούσες να καταλάβεις.
Βέβαια, όλα αυτά που είπε το Μάτριξ, πολλοί τα θεωρούν αρλούμπες και αηδίες. Δεκτόν, καμία αντίρρηση. Τις ταινίες όμως δεν τις κρίνουμε ιδεολογικά, αλλά στο κατά πόσο πέτυχαν τον στόχο τους. Και για μένα τα Μάτριξ πέτυχαν 100%.
Η πρώτη ταινία άρεσε περισσότερο γιατί ήταν πολύ κοντά στην αρχετυπική πορεία του ήρωα και μπορούσαμε όλοι να ταυτιστούμε. Ο Neo ήταν ένας απλός άνθρωπος που αγνοούσε ότι αυτό που θεωρούσε πραγματικότητα ήταν στην ουσία ψευδαίσθηση και σιγά σιγά συνειδητοποιούσε την αποστολή του. Αυτό όμως ήταν και το ΜΟΝΟ βασικό θέμα της πρώτης ταινίας και ήταν περισσότερο σαφής. Οπότε, έχοντας κατακτήσει αυτό, μπορούσες εύκολα να κάτσεις και να απολαύσεις ίσως τη συγκλονιστικότερη περιπέτεια όλων των εποχών. Βέβαια, και η ταινία αυτή ήθελε να τη δεις και μια δεύτερη φορά για να μπεις πλήρως στο νόημα.
Στη δεύτερη ταινία, ομολογώ πως όταν την είδα για πρώτη φορά, δεν κατάλαβα τίποτα. Όχι ο Merovingean, που δεν είναι άνθρωπος αλλά πρόγραμμα, το ίδιο και η Προφήτης, όχι ο Αρχιτέκτονας που σχεδιασε το Μάτριξ, ο Neo που δεν είναι ο μοναδικός, αλλά ο 6ος στη σειρά σωτήρας, ο Κλειδοκράτορας, ο Agent Smith που βγήκε από το σύστημα και άρχισε να κλωνοποιεί τον εαυτό του, κλπ. Χάος. Λες, τι γίνεται εδώ πέρα, άκρη δεν βγάζω. Βλέποντας όμως και την τρίτη ταινία με το αλά Σταύρωση του Χριστού φινάλε, είπα κάτι παίζεται εδώ, δεν μπορείς να τις πετάξεις αυτές τις ταινίες. Κι άρχισα να τις βλέπω και να τις ξαναβλέπω. Κάθε φορά που τις έβλεπα, καταλάβαινα όλο και περισσότερα πράγματα. Μέχρι που κατέληξα στο συμπέρασμα πως αυτές οι ταινίες είναι ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΑ.
Μετά από το Μάτριξ λοιπόν, τι περιπέτεια να δεις; Το Iron Man; Πολύ ωραίο και χορταστικό, αναμφίβολα. Το Μάτριξ όμως ανέβασε τόσο ψηλά τον πήχυ, που πλέον έχω πολύ μεγάλες απαιτήσεις. Βέβαια, οι αδερφοί Wachowski δεν μπόρεσαν - προς το παρόν τουλάχιστον - να κάνουν κάτι ανάλογο, με εξαίρεση ίσως το V for Vendetta, εν μέρει. Από την άλλη βέβαια, πόσα Μάτριξ να βγάλεις; Γίνεται;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου