Έχουμε το Ρολάν Γκαρός αυτές τις μέρες, ένα από τα τέσσερα μεγαλύτερα τουρνουά τέννις στον κόσμο και ασφαλώς η ιδιωτική τηλεόραση δεν πρόκειται να ασχοληθεί. Οι αθλητικοί συντάκτες των ιδιωτικών καναλιών μπορεί να ξέρουν και τον τελευταίο αναπληρωματικό του Διαγόρα Ρόδου, αλλά για τον Φέντερερ και τον Ναδάλ πολύ αμφιβάλλω. Οπότε, έχουμε μόνο την κρατική τηλεόραση να ασχολείται με τέτοια γεγονότα, που κι αυτή όμως μας τα χαλάει τελευταία.
Για να κάνεις παρουσίαση ενός σπορ, πρέπει να το ξέρεις και να το αγαπάς. Δεν γίνεται να παρουσιάζεις έναν αγώνα και να διαβάζεις το δελτίο τύπου ή τις πέντε-δέκα πληροφορίες που μοιράζονται σε όλους τους σχολιαστές. Θα πρέπει να βάλεις τον κόσμο "μέσα" στον αγώνα, να έχεις πάθος, να δείχνεις ότι σε ενδιαφέρει σφόδρα αυτό που γίνεται μπροστά στα μάτια σου. Καλώς ή κακώς, ο σχολιασμός ενός αγώνα δεν είναι μόνο δουλειά, ούτε αγγαρεία. Όταν δεν αγαπάς κάτι, φαίνεται.
Η ΕΡΤ κάποτε μας έδειχνε τόσο το Ρολάν Γκαρός, όσο και το Γουίμπλεντον, τα δύο από τα τέσσερα μεγαλύτερα τουρνουά. Τα άλλα δύο, το US Open και το Australian Open είναι απαγορευτικά για live μετάδοση, λόγω της διαφοράς ώρας. θα μπορούσε όμως η ΕΡΤ, σε εποχές που δεν υπήρχε internet και τόσο εύκολη και γρήγορη ενημέρωση, να έδειχνε τους τελικούς την επόμενη μέρα. Τέλος πάντων, δεν θα κολλήσουμε εκεί. Εδώ και αρκετά χρόνια όμως έκοψε και το Γουίμπλεντον. Θα δω φέτος αν δείχνει τους αγώνες στο ψηφιακό της κανάλι. Ελπίζω ναι. Δυστυχώς όμως, χωλαίνει στους σχολιαστές. Είναι τόσο αδιάφορη η παρουσία των περισσότερων, τόσο δεν τους νοιάζει τι γίνεται στο τερέν, που ξενερώνει ο θεατής. Θυμάστε τον Βασίλη Σκουντή στο μπάσκετ που παρότρυνε με πάθος τον Διαμαντίδη να βάλει το καλάθι; Το ίδιο πάθος χρειάζονται όλοι οι αγώνες, όλα τα σπορ.
Θα μου πείτε, στην Ελλάδα ζούμε, ο κόσμος μόνο με ποδόσφαιρο και μπάσκετ ασχολείται, οπότε και οι σχολιαστές, που από τον κόσμο προέρχονται βεβαίως, τα ίδια ενδιαφέροντα θα έχουν. Η κρατική τηλεόραση όμως, που έχει την πολυτέλεια να μη στηρίζει την ύπαρξή της στην τηλεθέαση και τους διαφημιστές, διότι την πληρώνουμε όλοι, θα μπορούσε ίσως να προσλάβει και κάποιους ανθρώπους που να αγαπάνε πραγματικά αυτά τα "περιθωριακά", αν θέλετε, σπορ. Εφόσον επιλέγει η ΕΡΤ να κάνει τέτοιες αθλητικές μεταδόσεις, θα πρέπει να προσλάβει και το ανάλογο προσωπικό, με τα κατάλληλα προσόντα. Δεν χρειάζεται να τους προσλάβει ως μόνιμους, αλλά ως περιστασιακούς συνεργάτες, ας πούμε.
Ένας αγώνας τέννις έχει μόνο δύο ανθρώπους και έχει αρκετά διαλείμματα. Θα πρέπει λοιπόν ο σχολιαστής να μας μάθει ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι κι όχι μόνο τα αθλητικά τους επιτεύγματα υπό μορφήν στατιστικής. Θα πρέπει να μπορούν οι σχολιαστές να δημιουργήσουν οπαδούς, να ταυτιστεί ο θεατής με τον έναν ή με τον άλλον παίκτη, ώστε να τον ενδιαφέρει το αποτέλεσμα. Διαφορετικά, πολύ γρήγορα θα αλλάξει κανάλι.
Για να κάνεις παρουσίαση ενός σπορ, πρέπει να το ξέρεις και να το αγαπάς. Δεν γίνεται να παρουσιάζεις έναν αγώνα και να διαβάζεις το δελτίο τύπου ή τις πέντε-δέκα πληροφορίες που μοιράζονται σε όλους τους σχολιαστές. Θα πρέπει να βάλεις τον κόσμο "μέσα" στον αγώνα, να έχεις πάθος, να δείχνεις ότι σε ενδιαφέρει σφόδρα αυτό που γίνεται μπροστά στα μάτια σου. Καλώς ή κακώς, ο σχολιασμός ενός αγώνα δεν είναι μόνο δουλειά, ούτε αγγαρεία. Όταν δεν αγαπάς κάτι, φαίνεται.
Η ΕΡΤ κάποτε μας έδειχνε τόσο το Ρολάν Γκαρός, όσο και το Γουίμπλεντον, τα δύο από τα τέσσερα μεγαλύτερα τουρνουά. Τα άλλα δύο, το US Open και το Australian Open είναι απαγορευτικά για live μετάδοση, λόγω της διαφοράς ώρας. θα μπορούσε όμως η ΕΡΤ, σε εποχές που δεν υπήρχε internet και τόσο εύκολη και γρήγορη ενημέρωση, να έδειχνε τους τελικούς την επόμενη μέρα. Τέλος πάντων, δεν θα κολλήσουμε εκεί. Εδώ και αρκετά χρόνια όμως έκοψε και το Γουίμπλεντον. Θα δω φέτος αν δείχνει τους αγώνες στο ψηφιακό της κανάλι. Ελπίζω ναι. Δυστυχώς όμως, χωλαίνει στους σχολιαστές. Είναι τόσο αδιάφορη η παρουσία των περισσότερων, τόσο δεν τους νοιάζει τι γίνεται στο τερέν, που ξενερώνει ο θεατής. Θυμάστε τον Βασίλη Σκουντή στο μπάσκετ που παρότρυνε με πάθος τον Διαμαντίδη να βάλει το καλάθι; Το ίδιο πάθος χρειάζονται όλοι οι αγώνες, όλα τα σπορ.
Θα μου πείτε, στην Ελλάδα ζούμε, ο κόσμος μόνο με ποδόσφαιρο και μπάσκετ ασχολείται, οπότε και οι σχολιαστές, που από τον κόσμο προέρχονται βεβαίως, τα ίδια ενδιαφέροντα θα έχουν. Η κρατική τηλεόραση όμως, που έχει την πολυτέλεια να μη στηρίζει την ύπαρξή της στην τηλεθέαση και τους διαφημιστές, διότι την πληρώνουμε όλοι, θα μπορούσε ίσως να προσλάβει και κάποιους ανθρώπους που να αγαπάνε πραγματικά αυτά τα "περιθωριακά", αν θέλετε, σπορ. Εφόσον επιλέγει η ΕΡΤ να κάνει τέτοιες αθλητικές μεταδόσεις, θα πρέπει να προσλάβει και το ανάλογο προσωπικό, με τα κατάλληλα προσόντα. Δεν χρειάζεται να τους προσλάβει ως μόνιμους, αλλά ως περιστασιακούς συνεργάτες, ας πούμε.
Ένας αγώνας τέννις έχει μόνο δύο ανθρώπους και έχει αρκετά διαλείμματα. Θα πρέπει λοιπόν ο σχολιαστής να μας μάθει ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι κι όχι μόνο τα αθλητικά τους επιτεύγματα υπό μορφήν στατιστικής. Θα πρέπει να μπορούν οι σχολιαστές να δημιουργήσουν οπαδούς, να ταυτιστεί ο θεατής με τον έναν ή με τον άλλον παίκτη, ώστε να τον ενδιαφέρει το αποτέλεσμα. Διαφορετικά, πολύ γρήγορα θα αλλάξει κανάλι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου